Wilgoć po remoncie to najczęstszy problem na budowie, na której zignorowano wodę w ścianach nośnych. Dla firmy remontowej lub generalnego wykonawcy zasada mieści się w jednym zdaniu: źródło wilgoci diagnozuje się przed ustaleniem harmonogramu prac, leczenie wilgoci kapilarnej rusza jako pierwsze, a wykończenia u podstawy ścian przychodzą na końcu. Pomiędzy nimi każda ekipa musi znać swoje instrukcje.

Wilgoć po remoncie: co niszczy, fach po fachu

Gdy stary dom jest remontowany od podstaw, wilgoć nie dotyka jednego faktu. Ostatecznie sięga niemal każdej branży, często dopiero po odbiorze:

• zabudowa z płyt g-k: płyty pęczniejące u dołu, ścianki działowe pleśniejące od strony muru;
• malowanie: pęcherze, łuszczenie się i białe naloty na ścianach dopiero co oddanych;
• stolarka wewnętrzna: drewniane listwy przypodłogowe, które się wypaczają, panele pracujące wzdłuż ścian;
• płytki: fugi ciemniejące, płytki klejone na podłożu, które już nie wysycha;
• tynki: naprawy, które pylą i odpadają w dolnej partii.

Inwestor nie odróżnia ekipy montującej płyty g-k od malarza: dla niego remont się nie udał, a dzwoni do firmy, która prowadziła budowę. Aby wyjaśnić mu ten mechanizm z wyprzedzeniem: urządzenia ATE, profesjonalne rozwiązanie na wilgoć kapilarną.

Wizja lokalna: mapowanie wilgoci przed ustaleniem harmonogramu

Techniczna wizja lokalna przed dużym remontem to jedyny moment, gdy wszystko jest jeszcze otwarte: budżet, kolejność ekip, dobór materiałów. Poświęćcie jej część ścianom.

Zlokalizować dotknięte ściany nośne

Obejdźcie każde pomieszczenie na parterze i zaznaczcie ściany nośne z wilgotnym pasem u podstawy, białymi wykwitami lub kruszącym się tynkiem. Ścianki działowe niekonstrukcyjne nie wchodzą w zakres leczenia.

Powiązać każdy ślad z jego źródłem

• dość wyraźna pozioma linia u podstawy ściany nośnej: wilgoć kapilarna, do leczenia w murze;
• plamy wyżej, zimne narożniki, pleśń zimą: kondensacja, kwestia wentylacji i ogrzewania;
• miejscowa strefa, która pogarsza się po deszczu: przeciek, kwestia szczelności (dach, elewacja, stolarka, rynny).

Wykryć szczelne wykończenia i źródła wody

Tynki cementowe, zamknięte farby, klejone płytki czy ścianki działowe u podstawy ściany blokują odparowywanie. Na zewnątrz sprawdźcie rynny, rury spustowe, studzienki i spadek terenu.

Przygotować leczenie

Zmierzcie odległość między najbardziej wilgotnym miejscem a najdalszą dotkniętą ścianą. Sprawdźcie też zasilanie: potrzebne jest gniazdko z uziemieniem, stale pod napięciem, którego nie steruje żaden wyłącznik. Na koniec zaznaczcie ołówkiem, z datą, maksymalną wysokość, jaką osiągnęła wilgoć: ten punkt odniesienia posłuży przez całą budowę. Ta sama wizja lokalna to również dobry moment, żeby spisać z inwestorem, które prace towarzyszące wejdą do kosztorysu, a które on zostawi sobie na później.

Harmonogram prac: najpierw woda, podstawa ścian na końcu

Etap 1: oczyścić i odsłonić podstawę ścian

Podczas rozbiórki usuńcie u podstawy wilgotnych ścian nośnych wszystko, co działa jak bariera: ścianki działowe, tynk cementowy, zamkniętą farbę, klejone płytki. To oczyszczenie warunkuje tempo wysychania.

Etap 2: zainstalować leczenie od samego początku

Zamontujcie odwracacz polaryzacji jak najwcześniej: nisko na ścianie nośnej, naprzeciw najbardziej wilgotnej części, w bezpośrednim kontakcie z gołym murem i z dala od narożników. Każdy tydzień zyskany tutaj się liczy: poprawa wymaga zazwyczaj 18 do 24 miesięcy.

Etap 3: naprawić źródła wody od strony elewacji

Zlećcie dekarzowi lub murarzowi naprawę rynien, rur spustowych, studzienek i spadków, równocześnie z uszczelnieniem budynku.

Etap 4: prowadzić instalacje i górne partie normalnie

Elektryka, hydraulika, stolarka zewnętrzna, sufity i górne partie ścian postępują normalnie. Tylko leczone podstawy ścian pozostają odsłonięte.

Etap 5: wykończyć podstawy ścian na końcu

Po kilku miesiącach z odsłoniętą ścianą zamknijcie ją produktami paroprzepuszczalnymi: tynkiem wapiennym, farbą mikroporowatą. Uprzedźcie inwestora: podczas wysychania sole migrują na powierzchnię i ściana może na jakiś czas pojaśnieć.

Jeśli klient chce wprowadzić się wcześniej, zaproponujcie odbiór w dwóch etapach: wszystko gotowe poza podstawami leczonych ścian, dokończonymi przy wizycie już zaplanowanej w harmonogramie.

Koordynacja ekip wokół leczenia

Na budowie z wieloma ekipami urządzenie może zostać odłączone, zakryte lub przesunięte przez kogoś, kto nie zna jego roli. Dajcie każdej ekipie pisemne instrukcje:

• ekipa g-k: żadnej ścianki działowej między urządzeniem a murem, wycięcie zostawione w jego miejscu;
• elektryk: gniazdko zasilające pozostaje uziemione, stale pod napięciem, nigdy sterowane wyłącznikiem; jeśli trzeba je stworzyć, to jego fach;
• malarz i tynkarz: żaden szczelny produkt u dołu, wykończenie oddychające po upływie terminu;
• wszystkie ekipy: urządzenie pracuje w sposób ciągły i pozostaje podłączone przez cały czas trwania prac.

Zaznaczcie jego lokalizację na rysunkach wykonawczych i w dokumentacji przekazanej klientowi przy odbiorze. Warto też zrobić zdjęcie urządzenia na miejscu tuż po montażu i dołączyć je do dokumentacji fotograficznej budowy — to prosty sposób, by uniknąć sporu, jeśli ktoś je później przesunie lub zasłoni.

Fach leczenia: model, kosztorys i zaopatrzenie

Wybrać model na podstawie odległości

Zmierzcie w metrach potrzebny zasięg, od wybranego miejsca montażu do najdalszej wilgotnej ściany: to właśnie ta długość, a nie powierzchnia użytkowa, określa model:

• ATE LC15: zasięg 15 metrów średnicy;
• ATE LC30: 30 metrów, najczęściej spotykany w domu jednorodzinnym, dostępny też w wersji ATE Pulse o nowoczesnym designie;
• ATE MAX: 60 metrów, pomyślany dla dużych budynków, starego budownictwa i kamienic;
• ATG LC30: 30 metrów, autonomiczny i bez elektryczności, tylko tam, gdzie brak jest gniazdka z uziemieniem stale pod napięciem.

Pułapki dotyczące umiejscowienia są opisane w przewodniku montażowym.

Skosztorysować i się wyposażyć

Wpiszcie leczenie jako osobną pozycję: dostawa urządzenia, montaż, usunięcie wykończeń u podstawy ściany, naprawy zewnętrzne, wykończenia odłożone w czasie. Argumenty handlowe są rozwinięte w naszym artykule o dodawaniu urządzeń przeciw wilgoci do kosztorysów remontu.

Jeśli chodzi o zaopatrzenie, Help Humidité Pro (filia Humidistop) rezerwuje urządzenia ATE i ATG dla profesjonalistów: rejestracja w dwie minuty z numerem NIP waszej firmy i natychmiastowy dostęp do cen profesjonalnych, rabaty zależne od ilości, możliwość zakupu pojedynczej sztuki, darmowa dostawa w 7 dni roboczych, przelew lub PayPal do wyboru. Urządzenia mają 10-letnią gwarancję producenta, a dostarczone karty informacyjne uzupełniają dokumentację waszego inwestora.

Najczęściej zadawane pytania

Od czego zacząć, żeby uniknąć wilgoci po remoncie?

Od diagnozy źródła wody, pomieszczenie po pomieszczeniu, a potem od leczenia wilgoci kapilarnej i odsłonięcia podstaw ścian. Wykończenia przychodzą na końcu.

Czy trzeba czekać, aż ściany wyschną, żeby zacząć prace?

Nie. Leczenie rusza razem z budową, a ekipy niedotykające podstaw ścian pracują równolegle. Tylko wykończenie dolnych partii czeka kilka miesięcy.

Czy leczenie rozwiązuje też przecieki lub kondensację?

Nie. Odwracacz polaryzacji leczy wilgoć kapilarną. Przecieki, zalania i pleśń powierzchniowa rozwiązuje się szczelnością lub wentylacją, w innych pozycjach waszej umowy.

Co przekazać klientowi przy odbiorze?

Lokalizację urządzenia, jego instrukcję montażu, 10-letnią gwarancję producenta, zdjęcie datowanego punktu odniesienia oraz harmonogram wykończenia podstaw ścian.

Gdzie zamówić urządzenia?

W sklepie Help Humidité Pro, po założeniu konta profesjonalnego, które jest zatwierdzane od razu.

Podsumowanie

Wilgoć po remoncie znika, gdy odwraca się zwykły odruch: najpierw woda, potem wykończenia. Diagnoza podczas wizji lokalnej, oczyszczenie podstaw ścian, odwracacz polaryzacji zamontowany od początku, poprawione źródła wody, pisemne instrukcje dla ekip, a potem oddychające wykończenia po kilku miesiącach. Aby zamienić tę wiedzę w nowy przychód: dywersyfikacja działalności fachowca budowlanego.